Oficjalne dane EEA 2013–2026
W Poznaniu w 2013 roku pracownicy na zewnątrz byli narażeni na krytyczne stężenia PM10 przez 60 dni. Dla kogoś, kto spędza całą zmianę na powietrzu – przy budowie na Wildzie czy dostawie na Grunwaldzie – to dwa miesiące roku z podwyższonym ryzykiem. Taka liczba oznacza, że co piąty dzień pracy wymagał szczególnej ostrożności.
Najgorszym miesiącem dla pracowników w Poznaniu był luty 2013 roku, ze średnim poziomem PM10 wynoszącym 37,3 mikrograma na metr sześcienny. Styczeń i mariec też trzymały wysoko – odpowiednio 35,2 i 34,9. To właśnie wtedy, podczas mroźnych poranków, osoby pracujące na zewnątrz odczuwały największe obciążenie.
Zimowe miesiące w Poznaniu przynoszą najwyższe stężenia – od grudnia do lutego średnie przekraczają 30 mikrogramów, podczas gdy latem, jak w lipcu, spadają do 17,4. To sezonowa prawidłowość na wielkopolskiej równinie: piece węglowe na Wildzie i Grunwaldzie dokładają się do chłodnych, bezwietrznych dni. Od wiosny do jesieni warunki dla pracowników są znacznie lżejsze.
Dla osoby pracującej na zewnątrz w Poznaniu kluczowa jest obserwacja porannych inwersji – gdy na Wildzie widać gęstą mgłę, lepiej przełożyć cięższe obowiązki na popołudnie. Zachodnie fronty atmosferyczne często oczyszczają powietrze po południu, więc warto dostosować harmonogram pracy do wiatru z Wielkopolskiej Niziny.
Sprawdz, jak zmienia sie powietrze w innych czesciach Polski.
Więcej o PM10: co to jest i jak wpływa na zdrowie →
Zrodlo: European Environment Agency (EEA), dane zweryfikowane 2013-2024. Strona wygenerowana automatycznie z oficjalnych danych; liczby pochodza wylacznie z bazy danych, nigdy nie sa szacowane. © 2026 airqualitas.