Oficjalne dane EEA 2013–2026
W Poznaniu ozon osiąga najwyższe średnie miesięczne stężenie w maju. To 63,5 µg/m³ – wynik z lat 2013–2024. Wiosną, gdy słońce grzeje mocniej, a w mieście jeszcze nie włączono na dobre klimatyzacji, spacer po Wildzie czy Grunwaldzie może wiązać się z uczuciem suchości w gardle.
W kwietniu poziom ozonu skacze do 60,2 µg/m³ – to druga najwyższa wartość w roku. Z danych z lat 2013–2024 wynika, że najniższy średni wynik notuje się w listopadzie: zaledwie 20,8 µg/m³. W grudniu stężenie rośnie znów do 25,1 µg/m³. To efekt zimowej stagnacji i słabszego promieniowania.
W Poznaniu sezon ozonowy ma swój rytm: zima przynosi niskie stężenia, a maj – szczyt. Styczeń ze średnią 31,3 µg/m³ kontrastuje z letnim lipcem na poziomie 57,1 µg/m³. Wielkopolska równina nie łapie zanieczyszczeń w pułapkę, ale letnie słońce i spaliny z rozwijającego się przemysłu motoryzacyjnego tworzą ozon w powietrzu.
W maju, gdy stężenie ozonu w Poznaniu sięga szczytu, lepiej zaplanować aktywność na wczesny poranek lub wieczór. Unikaj intensywnego wysiłku na świeżym powietrzu w okolicach południa, zwłaszcza w pobliżu ruchliwych ulic na Wildzie. To prosta ochrona przed podrażnieniem dróg oddechowych.
Więcej o O3: co to jest i jak wpływa na zdrowie →
Zrodlo: European Environment Agency (EEA), dane zweryfikowane 2013-2024. Strona wygenerowana automatycznie z oficjalnych danych; liczby pochodza wylacznie z bazy danych, nigdy nie sa szacowane. © 2026 airqualitas.