Officiële EEA-gegevens 2013–2024
Nijmegen telde in 2013 zestien zomerdagen waarop de ozonnorm van 120 µg/m³ werd overschreden. Op die dagen hing er boven de Waal en de kaaien een onzichtbare maar voelbare deken van fotochemische smog. Wie rond de Sint-Janskerk of in het Goffertpark ging hardlopen, voelde dat de lucht de longen prikte.
De piek van het ozonseizoen viel niet in de hoogzomer, maar al in juni, met een maandgemiddelde van 65.2 µg/m³. Het jaarritme is duidelijk: januari opent koud en laag met 33.9 µg/m³, waarna de waarden maand na maand stijgen richting de zonnige middagen. April breekt met 61.4 µg/m³ al door de zestig heen, en pas in september zakt het naar 44.5 µg/m³.
De seizoenswissel dicteert de lucht boven Nijmegen: een winter van temperatuurinversies en houtstook uit de woonwijken, een zomer waarin de zon stikstofoxiden ombouwt tot ozon. Het maandgemiddelde klimt van 33.9 in januari naar 65.2 in juni, om daarna weer te dalen naar 30.1 in december. De paradox is compleet: hoe zonniger de dag, hoe viezer de lucht die niemand uit een uitlaat ziet komen.
Kijk op warme, zonnige middagen in juni niet naar het centrum maar naar de oostflank, waar de wind uit Duitsland de ozon aanvoert. Kies voor het avondrondje langs de Ooijpolder als de zon al zakt, want de piek ligt overdag. De beste meting is je eigen neus: prikt het, wacht dan tot de schemering.
Meer over O3: wat het is en hoe het je gezondheid beïnvloedt →
Bron: Europees Milieuagentschap (EEA), geverifieerde gegevens 2013-2024. Pagina automatisch gegenereerd op basis van officiële gegevens; de cijfers komen uitsluitend uit de database, nooit geschat. © 2026 airqualitas.