Oficjalne dane EEA 2013–2024
W Gdańsku wiosenne przerwy na dworze nie są zagrożone przez ozon. Dla okresu 2013-2024 liczba dni z przekroczeniem poziomu ozonu wynosi dokładnie 0. Oznacza to, że w żadnym roku dzieci mogły bezpiecznie biegać po szkolnych boiskach między lekcjami. Nawet w maju, gdy słońce grzeje na Placu Zebrań Ludowych, powietrze pozostawało w normie.
Najwyższa średnia miesięczna ozonu w Gdańsku przypadła na czerwiec i wyniosła 75,6 µg/m³. To wciąż bezpieczna wartość. Dla porównania, w styczniu średnia spadała do 41,9 µg/m³, a w lutym do 54 µg/m³. Systematyczne pomiary z lat 2013-2024 nie odnotowały ani jednego dnia z przekroczeniem normy.
Gdy spojrzymy na sezonowość, widzimy wyraźny letni szczyt ozonu. Styczeń daje średnią 41,9 µg/m³, a czerwiec już 75,6 µg/m³. Trend od początku do końca serii jest stabilny – brak niepokojących skoków. Ozon w Gdańsku podąża za naturalnym rytmem słońca i temperatur, nie zaś za emisjami z przemysłu czy transportu.
Skoro ozon nie stanowi problemu, skup się na codziennej trasie do szkoły – spacerem przez Park Oliwski lub wzdłuż Kanału Raduni. W Gdańsku wiosną warto omijać godziny szczytu przy ul. Grunwaldzkiej, gdzie tlenki azotu bywają wyższe. Wietrz mieszkanie od strony Zielonego Wzgórza, gdzie kierunek bryły morskiej jest najkorzystniejszy.
Sprawdz, jak zmienia sie powietrze w innych czesciach Polski.
Więcej o O3: co to jest i jak wpływa na zdrowie →
Zrodlo: European Environment Agency (EEA), dane zweryfikowane 2013-2024. Strona wygenerowana automatycznie z oficjalnych danych; liczby pochodza wylacznie z bazy danych, nigdy nie sa szacowane. © 2026 airqualitas.